De definitie aan het begin

Het einde woordeloos mystieke
eindeloosheid in de creatie,
onderschatte woordenbrij
in de krankzinnigheid
schertsvolle tweedeling
donkere bloedlijnen
moeders springen met hun kind in de armen
voor de trein,
jonge dartele meisjes dansen
op een clusterbom,
dromend van kleine prinsjes
en snoepgoed en suikerdrank,
de oude dichtader slibt dicht
aan vette hapjes in de nacht
modderige kaas met toast en kloosterbier
de op volle toeren draaiende manager
opgewonden soppend in jonge maagden
chemische kristallen lijnen in zijn
begerige brein,
jongens ronkend op de hoek
kleine motor muisjes
de groene moederbloemen
in verdwaalde jonge geesten
gezoet distillaat laat ze een brug
verbouwen,
de volgende morgen
een panische zwarte hond
voor de gapende diepte,
vierkante dozen worden door
gretige projectontwikkelaars
in elkaar geknutseld
de duivel koopt ze allemaal
en zit met hypothecaire lasten
tot over z’n oren tegen de muur
met elektronische snufjes
hoort en noteert hij alle woorden
in z’n digitale burcht
neemt ie er nog één op vroeger
of later,
de psychotische wijze zit op een berg
van afgedankte juweeltjes en leeft
van zijn zure lucht,
in en uit de gelukzaligheid
ademt en plant hij kruiden,
bloemen
bomen en vergeten weten
in de vasthoudende grond
van alle dingen,
lacht, danst, springt van de daken,
zingt naar de zatte maan
en bespeelt de roestige snaren van zijn harp
hemelse stemming in de doorleefde nacht
draagt hij je hebberige zoeken
naar de oneindige diepte,
durf je te vallen van je hoge toren
kan je geloven dat je word opgevangen
door je lang vergeten licht vanbinnen,

kom toch eens klaar(einde van de kosmische grap)
klootzak !!
in de file naar de ondergang
koppijn van het gecontroleerde klimaat
lethargisch starend naar de statistieken
de geldstroom verdwijnt door de vele gaten
in de te kort gekomen hand
de Euro’s veranderen in dikke druppels bloed
het offer
wordt gekruisigd
neerslachtig hangen we voor de buis
en minutieus volgen we de doods strijd
van Gods kinderen,
en om de moed er in te houden
zingt een geknakte liefdevolle zanger,
MAAR WE LEVEN NOG !!
en ook jij bent gewoon Heerlijk.

rob2007-05-04



vrijheid

de adem draagt de droom
langs vervlogen wonden
in het ontfermende zijn
het moment
als de deuren zich openen
en het wezen zich ontsluit
een glimlach
in het kristallen woud
de bladeren ritselen in het bewustzijn
van de zon
de moeder heeft haar hart gegeven
aan de vaste grond
de adem draagt de droom
vrijheid
in het moment
is
het wezen

rob2005

De stenen rollen in een blues akkoord,
het hart in liefdevolle gelukzaligheid zingt,
“ik ben,ik ben!”
rob

Het Schreeuwende Geluk Deel 2
(een lied van een officieel schizofreen)
Alles gaat kapot,

met wijde pijpen dansend op een transcendente discobeat,de pauselijke gezanten onaneren op gesamplede gregoriaanse gezangen,bloemenkinderen aan de ketting in keldergewelven van de tempel en ze worden in de hemel weer in elkaar gezet door Bodhisattva”S in fluoricerende regenboog kleuren
Zwarte Godinnen glimmende lippen in mechanische verleiding,door goedkope cocaïne aangedreven in chromen paradijs tuinen,het goud glinstert in zwoele aandachtsgeile ogen,kronkelende slangenlichamen in energetische explosies,alcohol dampen in het heilige hart.
Penetrerende illusies,begerenswaardige objecten als nucleaire kraters in de overprikkelde hersenstam.
Geïnjecteerde pijnverdrijving,exorcisme en sjamanistische vuur rituelen,de genetisch gemanipuleerde Verlosser wekt de doden in een elektronische salsadans,de Heilige Maagd cosmetisch bijgesneden en uitgezogen in een glossy magazine,aangerand door een strak opgewonden media tycoon en zijn geperverteerde management,de notulen verzorgt door een hartvochtige koran geleerde.
Het wereldnieuws wordt opgelezen op het marktplein in futuristische ruimtekostuums,kogels bloeden,machinegeweren fluisteren de woorden omgekeerd,de boeken huilen in de nacht,soldaten mediteren in donkere tunnels over hemelse meisjes na de verkozen dood,röntgenstralen zoeken tussen de open sterren ,geanalyseerd door de wetenschappelijke veronderstellingen van de werkelijkheid.hun eigen weten lang vergeten
eens lost De tweestrijd op in de goddelijke leegte,de alomvattende steeds vernieuwende gelukzaligheid.

Rob2006


De dag zag de eerste schaduw,
Het lichte aangezicht zag de macht
Het gegeven ogenblik zakte door zijn knieën
Onder de bomen zag de slang de eerste gedachte.

Hier stond de vraag
In diepe wonden verdwaald
Raakte hij de grond
Met zijn eeuwige potentieel

De hemel met open armen
De overgave
In de oneindige verscheidenheid
Het altijd met het weten
Het natuurlijke licht
Het licht dat is
Het zijn zonder grenzen
Het licht dat zingt
Het licht dat licht is als de wind
Het licht van de warmte
Van het hart
Het licht dat lacht
En wijs is
En danst langs de dromen
Het licht
Dat de dingen op zijn plaats zet
Het licht
Het licht
Het licht

.rob zomer 2006-07-06

De Dolfijn begint met het fijne dollen ,om het dolen te ontlasten
Een wereld zonder kasten

Alle hiërarchieën ben ik altijd geweest alle stelsels inbegrepen
Vader ,moeder ,God ,vormloos ,alle vormen kan ik aannemen
Ongeboren ,de voedsel essentie ,doorgeven als het kind in alle kinderen
Alle tijden het eeuwige moment
Het universele principe spelend met het zijn
In oneindige variatie
Als zijnde chaos in de orde van het hart
De heilige bron ,de liefde
Mijn aangezicht weerspiegeld mijn wezen
Ik kijk in gelukzaligheid in mijn eigen ogen
Als ik je zie
De illusie de afgescheidenheid
Vol devotie vraag ik wie ik ben
Het antwoord alles inbegrepen
De Ene zonder tweede bestaande uit alle namen
Onberekenbaar
Zonder plan genietend
Van de grenzeloosheid
De extase in de geur van mijn adem
Ben ik eeuwig de dansende stilte met ontelbare klanken
Het woord de toonladders van de naastenliefde
Ik bewoon ieder huis zonder muren deuren en ramen
Een zwerver in de elementen nooit van huis
De regenboog mijn verbond omdat alle kleuren zijn inbegrepen
Je kunt creëren wat je wilt
Al herken je mij aan het oog
Of de constructie van kathedralen
De details vervagen
Als je mij om de waarheid komt vragen

.rob2006

Kosmisch Orgasme

De verwekker verblijft in extase in de creatie
Overgave aan de onvangende openheid
De liefde accepteert zijn eeuwige verbintenis
Met de wereld der manifestaties
De elementen dansen met elkaar in vreugde en gelukzaligheid
Soms gehinderd door dictatoriale denkpatronen
En daden van misplaatste begeerte en lust

Het diepe licht inviteert ons
Steeds maar weer
Kom spelen in de tuin
Omhels de bloedrode rozen
Kom rust zacht bij de oude wijze eik
Laat de warme zon je strelen
Kom binnen
En verwek de kleuren
Geef je over aan de onmetelijkheid
Adem het zachte licht van Moeder maan
Wees een ster vol mededogen
Laat het levend water stromen
Wees hier
In de bron
Wees nu

Ongeschonden paradijsvogels
Vlieg op neem je vleugels
De vrijheid en de zoetheid tegemoet
Gij zijt liefde ook al bent U dat vergeten.


.rob 2006-06-04

nr.8
Ik ga zitten
aan de voeten van de adem.
Vanavond drink ik ambrozijn, wijn met honing
en de dauw van de kruidige morgenstond.
Ik zit op de brandende aarde in het blauw van de dag,
ik glimlach met blote ogen naar jou
en vraag wie of jij bent,
in de gewijde stilte krijgen wij antwoord.

De gehoornde Godin verheft een lied,
de lente kleuren van de open bloemen
omhelst de zuiverheid van haar stem.
De wind streelt zachte dromen
en wandelt naar de tere zee
druppels komen samen
de jonge groene heuvels zonder haast.
Dit zijn maar heel kleine verhalen
je weet wel hoe dat gaat
als alles begint te stromen
neemt de bron zijn zetel in
en valt alles op zijn plaats.
Als de ik weer is verdwenen
opgegaan in de magische rook
vieren de Goden hun altijd durende feest.

Het licht wil blijven spelen
met alles en iedereen,
doe niet zo koppig
en geef haar Nu maar haar zin
en verdwijn naar waar je thuis hoort
de grenzeloze eeuwigheid
de alomvattende gevulde leegte
het zijn
de Eén telt hier voor tien!

rob2006-12-28



[ back... ]