Vervloeking van de Lethargie,de dromende elite
(de mythe van de draak met vele hoofden en een koppensneller
uit den hollandsche modder die het hart zou kunnen raken)

Word wakker
Verbrand mijn boeken maar,
Sla mijn beelden alstublieft in stukken.
Al mijn werk in jouw vreugdevuur
Ik gun je de ontlading,jouw grootse overwinning.
Ik ben een Ketter,the antichrist,Lucifer,de prins der duisternis,
De Apocalyps van het Ego
Met Jeshua en de Heilige Moeder,de Godin
Aan mijn zijde.Mohammed in mijn binnenzak,
Gewapend op zijn witte knol,Ramakrishna,Maharaj,
Osho in zijn Rolls Royse,alle Zen gekken
En Sjamanen,Eric Clapton op gitaar ,.
Als je niet oppast herschrijf ik de Bijbel en de Koran,
De Veda’s en de hele Heilige Santenkraam.
Bestuur ik de brandende Jumbo Jets
En overval ik musea en tempels
Fabrieken,winkels,banken en scholen,
Wordt ik Communist,sociaal democraat
In naam van God
Verdeel ik rijkdom onder de armen met behulp
Van de duivel en zijn demonen.
Ga ik zitten als een Boeddha op de troon
En verspreid mijn liefde vol groene stromen
Omhels ik windmolens en ga ik wonen in de boom der kennis
Van goed en kwaad en laat ik alle bergen tot mij komen,word ik een brandende struik.
Door satellieten verbonden word ik digitaal
En tover een mediacircus en maak een wereldbrand en ga het blussen
En sticht een duizend jarig universum naar mijn eigen smaak
Met ieder ras als geniale uiting ter lering en vermaak.
Misschien laat ik het wel over aan jouw,de essentie van vandaag
En drink ik de beker met gif en zeg dat je het niet kunt weten.

Misschien ben ik wel een Medium en komen deze woorden in oorsprong
Bij jouw vandaan of is het een resonantie van een verre planeet een mysterie nog niet ontdekt door de ruimteruiters in het denken.
Of komt dit uit een vruchtbare Tuin met schone maagden,viriele mannen,
Spelende kinderen,helder water,zuivere lucht,sterke armen om ons te dragen
Wie haalt het vuur terug wie slaat de brug
Wie baart de materie en groeit
Wie evolutioneerd tot mens wie kent zichzelf
Is het mogelijk ons eigen wezen te respecteren
Of maak je jezelf tot achterban
Massa op het slagveld ik ben gevaarlijk
Voor je het weet neem ik je te grazen
Grijp ik je in het kruis
Word wakker,Heilig wezen
En verbrand en verkwansel mijn boeken,
Doe ze in de uitverkoop
Herschrijf ze met jouw eigen liefde,
Als je nog mocht weten wat dat is
Ik laat het aan jouw over om te weten
Jouw wijsheid om te delen,brood en wijn
Wie je bent in dit leven
Zolang we van de dood
De essentie niet helemaal weten
Ga ik door,
Tot de grenzeloosheid waarheid is
Dit moment de eeuwigheid
Alfa en omega
In de wereld der mensapen
Met kleren aan
Waar uiterlijke vormen worden aangepast
Aan de allernieuwste mode
De waan om vergankelijkheid te vergeten,de roes
De naaktheid wordt hier verkregen door scalpel
En scherp incisiemes ,chemische substanties worden ingespoten
En maakt ons tot lethargische kleuters in ons zelfgemaakte paradijs
Onszelf verdovend met lichtgewicht ijsjes met
Knal rode kersjes op de top
Makkelijk kijken,het zoveelste koningsdrama
Uit de toverdoos van Hollywood,en dromen van ongeleefde avonturen,
Als het je toch mocht overkomen om te moeten vechten
Ben je de rest van je leven kapot.

Ik wacht tot de heiligen vallen,
Terug op hun plaats,naast ons,
Aan onze zijde,dicht bij ons liefdevolle Hart
En de veronderstellingen zijn uitgeraasd
Schuldeloos als een kind
Eet ik een broodje kaas en drink een glas Bier
Dit is een kleine parel opgevist door een
Uitgerangeerde Dwaas
Tot keizer gekroond in zijn eigen verhitte wanen
Mijn eigen onvolkomen dramatische verwoording
De pijn verdragend
In mijn eigen extase en gelukzaligheid
Kan je inschatten hoe een kind gaat bloeien
Heeft men inzicht in eigen mogelijkheden
Of laat je jezelf scholen blijf dan maar wakker let goed op
Voor je het weet zit je in de penarie en mis je de gouden innerlijke stem
En heb je kennis opgedaan en kan je alleen maar declameren
Mijn naam is de weledelgestrenge doctoranders haas .rob2006

het moment
als de deuren zich openen
en het wezen zich ontsluit
een glimlach
in het kristallen woud
de bladeren ritselen in het bewustzijn
van de zon
de moeder heeft haar hart gegeven
aan de vaste grond
de adem draagt de droom
vrijheid
in het moment
is
het wezen

rob2005

de vlammen
sprankelden in de ruimte
aangesloten inzicht
het licht
is vormloos in eindeloze symboliek

gouden stroom
in het fragiele evenwicht
de streling van een regenboog
schuldeloos ontvangen
in de warmte van vertrouwen

de adem in verdieping gebogen
de dans
in het stof van onvermogen
de creatie
in het universum
van de levende leegte
in het hart

Ik zat in de engelenbak
en zag het grote schouwspel
zich ontvouwen,
gajes verloren in de buitenkant
het hardnekkige stof
stuurloos in de file
achter geblindeerde glazen
lachend om mijn goedgemutste
gefundeerde zinnen,
er valt blijkbaar weinig aan te verdienen,
het galbraken was begonnen
ingebed in het doordachte weten.
Het doordeweekse botsen tegen een blinde muur,
windmolen gevechten, onmacht in het vlakke land.
Het stagneerde bij een creationist zonder werkelijke verbeelding,
een bedrieglijke elite bedonderd een bedremmelde
economisch afhankelijke stroom van redelijk goede vertrouwelingen.
De communie gaat gelukkig dieper,
erudiet genoeg fatsoen in de afgesleten zolen van mijn schoenen
de liefde dringt zich op
en laat je niet wegkomen met halfzachte oplossingen,
het staat altijd in het recht
vaardig draagt het ons geweten
dichter naar de grenzeloze verlichting
in het donker
het vernieuwd de wettige erfgenaam
de vermoeide voeten op de aarde
geworteld in het vlammende hart
de muren een illusie
we zijn niets anders dan verlossers
het is altijd zo geweest.
Laat je liefde vrij
en schijn heilige schijn!
Vraag mij niet hoe
het moet
zal je toch echt
zelf enigszins uit moeten
vogelen.
Ik maak gehakt van je
in de spiegel machine.
De wasstraat op volle toeren,
de oren worden
uitgespoten,
de mond wordt
gespoeld
en de ogen gaan wijd open
en je verdwijnt door het afvoerputje,
schone ziel
in deze rapsodie in milde stappen.
Ik breek de wereld af
en zet het op zijn plaats
in kosmische proporties
binnen de afgemeten tijd
en zeg het onomwonden,
je raakt ter zijner tijd
je te krappe beperking kwijt,
verloren gaat het in de grenzeloze verlossing
van het hemelrijk,
de eeuwigheid is altijd hier en nu gevonden.
Dit zots bericht
verslaat de alomvattende beweging,
aan de binnenkant van schizofrene tegenwerking
hoogmoedige transcendentie bepaald mijn lot,
ik sla de wil uit je lege handen
en breng structuur
in wetenschappelijke verbanden
ik ben God
en ben kapot

van jou en mij.

Ingevuld met zand
en schelle tonen

De roze woud reus
zwicht zacht
in opgedirkte dromen,
de Hemel is luchtdicht
en van glinsterend glas,
daar is de buik kramp ingekomen
met een kamer geleerde blik
graait hij naar losgeslagen centen.

Zeven beschimmelde aarde dwergen
verzamelen zich in opportunistische stemming
op de top van het gebergte,
de blauwe plastic fles
staat slaapdronken
op de gouden weg van overzicht.

De cirkelredenering draaft maar door
in aangekoekte zinnen,
de machtige kringen blazen zich op
in gebakken lucht
zonder verbinding
met de kurkdroge schapen
in chemische zoete koek.

Ik luister naar de fluisteringen
in het grijze boek,
de adem lacht de spoken aan flarden
in de eeuwige tuin van mijn klotsend hart.

Ik ben thuis
heb je mijn wereld herkent
in jouw dwaze toverspreuken?
Om de pijn te verzachten
hoor ik je vuisten beuken op de poort
in dit kille land vol stoffige overmoed
de vaart der volkeren, grensgeval, gekrenkte trots
een kast vol lijken
gelardeerd met glimmende feesten zonder baard.

Sneeuwwitje staat achter de balie,
neemt je telefoontjes aan
houdt je agenda bij
is blij met een zuinig loontje
en eet een cracker met oude kaas
tussen de middag in vijf minuten.
rob2007-11-16


Ik ben erbij.

In de dichte mist
langs de druppelende bomen
het licht op de aangebrande bladeren
zijn voeten kleven aan de aarde
waar het kind speelt
in de vochtige warmte
met een afgebroken tak
zij wroet in de zoete modder
de wolken breken
hij rent druipend naar huis
de straten lachen mee.

Er is een zin om niet te vergeten
zodat ik het niet verlies,
ik ben.
Thuis laat ik de waterkoker stomen
en zet koffie in een mok,
en volg de nieuwsflarden
met een broodje oude kaas
daarna een sjekkie
een vrouw springt van een warenhuis
met een peuter in haar armen,
tien meter de diepte in
de hond slaat aan
de post valt op de mat
reclame van een energieleverancier
en een loterij
ik adem vol vertrouwen in en uit
en ben erbij
als de kaarsen worden aangestoken
in de nieuwe nacht.

rob2007-10-30




[ back... ]