Het binnen wezen, de grenzeloze.

De gekleurde fles laat het licht binnenkomen
in de laatste laag bevroren uitzicht,
de wereld smelt
een tanig lijf tilt je naar een andere fase
de kruisiging doorleefd
zonder geoliede marktwerking
vraag en aanbod
aan het zelf genoeg
onuitputtelijk delen
gewoon een prettige chaos
op blote knieën op het witte marmer
van de portiek, zonder te verlangen
word je opgetild naar het hogere plan
en danst met zilt zweet langs je warme flanken
in de onbevangen kindertempel
de weg leidt terug
naar wilde aarde
bloeiende rozemarijn
onnoemelijke tinten
koele meren, zachte zoete regen
zonnestralen sjansen
elementen omarmen
dronken van de nieuwe wijn
spreek je in tongen
trap je gesloten deuren in
van verkrampte ivoren torens
was je de ramen
laat je zien
het zijn
het genoegen
de getuige
proef, hoor, reuk, zie en voel
scheppend schepsel
eindeloze
oerknal
in volle overgave
vertrouwen in zijn
hier en nu
schuldeloos
ervaar
het levend water
de liefdevolle bron
het binnen wezen
de grenzeloze
dat ben jij !

rob2007-05-04



IK pakte hem bij de horens
en schudde tot hij wakker werd.

Ik heb de hel gevonden
kijkend in het raam
ik zag jouw staan
in een stalen harnas
je kerkers gevuld met onschuld
je zette je tanden tot bloedens toe
verlekkerd in een wang
en bracht het op de markt
in de uitverkoop
de lichaamsdelen gleden
in een rode gloed langs de muren
het rottende vlees gevangen
in een onbestemd verlangen
een eigenaardige sensatie
begeerte om een gat de vullen
een gevangen gevoel
bleek besmettelijk
de kindertjes
waren ontvankelijk
voor de rattenvanger
en zijn reclame deuntjes
broeder steen kan je niet meer raken
je was het verbond vergeten
om je gewas te bewaken
de wijze elementen
laten zich niet temmen
om er mee te leven en te sterven
moet je volledig open zijn.
Weet je het gefluister van de oude eik
nog te herinneren
of het zachte strelen van de bloem
hoe had je kunnen bevroeden
alle liefde behoord aan jouw
zou je hart niet eens op komen halen
het ligt hier te verstoffen op mijn boekenplank
maar je kunt geen afstand doen
je houd zo van die pijn
je weet niet anders
en je wilt je niet vervelen
in je vooringenomenheid
je geleende kennis
onvolledig
1+1=1
een slaaf van je ongepaste wil
je inlevingsvermogen te beperkt
en je kan geen harp bespelen
je hebt nog niet gevlogen in gelukzaligheid
en geloofd niet in zitten
in de zevende hemel
leven met vertrouwen.
Het land van melk en honing
vol conserveringsmiddelen
voor iedere vluchtige gevoelservaring
een pil, een poedertje of een drankje
bang om je welvaart te verliezen
staat je fabriekje het hele jaar aan
inwisselbare arbeidskrachten
laat je leven in onzekerheid en angst
dat werk het beste voor een verzekerde toevoer
van desperate medewerkers aan de toekomst
ieder slachtoffer smaakt naar meer
geeft je het gevoel dat je leeft
in je machteloze onzekerheid
tijd glijd door je vingers
in mijn eeuwigheid
hier en nu
moet ik je oren weer eens wassen
je mond spoelen met zeep
mijn neus voor je ophalen
mijn ogen uit de kop schamen
dat ik zo ver heb laten gaan
of moet ik je betrekken
in mijn kosmisch orgasme
mijn handen jeuken
en zijn schoon gewassen
als ik je een lesje geef
in nederigheid
geef je speeltjes
nu maar terug
aan de rechtmatige eigenaar
en stop met het drinken van mijn wijn
de troon en je gestolen leerstoel
behoren mij toe
want ik ben die ene
in alles te vinden
en je komt er niet vanaf
of heb je wat te zeggen
je moet van goeden huize komen
want ik lul je in de hoek
en geef je ezelsoren
en een korte broek

(de verlossing)
Robert de genadeloze


howling at the moon
accepting the flame
was like thunder and lightning
the mountain came to her
and whispers very loud

She is living there still
with her little books
and daffodils
her butterfly love
can stand the demons
of yesterday
she whispers sweet words
in no man’s land
her noble –minded recklessness
carries that load with pride
her body is a temple
when she is drinking in the night
in a smoky nightclub
in Amsterdam
she sings those blue notes
in the eternal moments
of the infinite heartbroken light.

rob2007-01-13


Ze leeft daar nog steeds
met haar kleine boekjes
en zonnige narcissen
haar vlinder liefde
is bestand tegen de demonen
van gisteren
ze fluistert zachte woorden
in het niemandsland
haar nobele geest
zorgeloos en wild
draagt de zware lading
met trots
haar lichaam is een tempel
als ze drinkt in de nacht
in een rokerige nachtclub
aan de gracht
ze zingt de blauwe noten
in de eeuwige momenten
in het hart gebroken licht
van de grenzeloosheid

rob2007-01-13

IT IS

IT IS

IS IT?

IT IS

IS IT?


IT’S I


IS IT?


IT IS

ISIS

SISI

ITI

isit

itis

isit

itis

PRINT IT
BEFORE I GET READY TO LEAVE
I’M NEARLY READY TO ATTACK
MY FREE WEBSIDE !
IT”S GONNA BE A DEAD LINK SOON
MAYBE TODAY IT”S LOST IN THE
DIGITAL MAZE
AND IT WILL BECOME
MAYBE A ONE
OR A ZERO bits and bites






[ back... ]